Z NASZYCH DZIEŁ

W piątek 8 stycznia 2010 r. na zaproszenie ministra Władysława Stasiaka w Pałacu Prezydenckim gościły dzieci niepełnosprawne ze Specjalnego Ośrodka Wychowawczego w Ignacowie, prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Św. Wincentego a Paulo. Dzieci spotkały się w Pałacu z Małżonką Prezydenta RP Marią Kaczyńską, której wręczyły własnoręcznie zrobione prezenty.

Dzieci zostały zaproszone przez Szefa Kancelarii Władysława Stasiaka 6 grudnia 2009 r. podczas „Akcji Mikołaj” w kościele akademickim Św. Anny w Warszawie. Minister Stasiak wylosował wtedy list z życzeniem gwiazdkowym od chłopca z ośrodka w Ignacowie. Dzisiaj minister Stasiak pojechał do Ignacowa wręczyć prezenty swoje oraz innych darczyńców, którzy wzięli udział w „Akcji Mikołaj”. Po przyjeździe do Warszawy, podczas wizyty w Pałacu Prezydenckim dzieci zwiedzały sale Pałacu, zasiadały na miejscach przeznaczonych zazwyczaj dla głów państw.

Podczas spotkania Pani Prezydentowa mówiła, że ma nowych przyjaciół i że zaszczycona jest wizytą tak miłej grupy dzieci, które mimo że mają specjalne problemy są utalentowane i zasługują na szczególną uwagę.

„Akcja Mikołaj” prowadzona jest corocznie przy kościele akademickim św. Anny w Warszawie. Dzieci z domów dziecka, ośrodków specjalnych oraz dzieci z najuboższych rodzin, piszą kartki z prośbą o konkretny prezent pod choinkę. Te prośby losowane są później przez Warszawiaków i wszystkich ludzi dobrej woli. Po wylosowaniu i zebraniu podarków trafiają one do dzieci. W tym roku oprócz prezentów dzieci mogły odwiedzić Pałac Prezydencki.

Więcej na str www.prezydent.pl .

REKOLEKCJE MŁODZIEŻY MARYJNEJ

Cześć Maryi,

zwyczajem lat ubiegłych, w dniach od 4-6 grudnia, w Warszawie na Tamce odbyła się kolejna seria rekolekcji dla młodzieży zaangażowanej w JMV. Tym razem rozważaliśmy temat: Służenie Ubogim w życiu i nauczaniu św. Wincentego a Paulo. Autorem rekolekcyjnych rozważań był ks. Jacek Kuziel CM, opiekun krajowy JMV w Polsce.
Rozpoczynając nasze spotkanie uczestnicy rekolekcji byli poproszeni o zastanowienie się, jakie są ich oczekiwania i z jakim nastawieniem przybyli na te rekolekcje? Oto niektóre z ich wypowiedzi:
- Oczekuję wyciszenia; poukładania myśli, bo środowisko, w którym żyję jest trochę nie fajne. Czuję, że ten klasztor to mój drugi dom.
- Przyjechałam na te rekolekcje, by być bliżej Jezusa
- Cieszę się, że jestem na tych rekolekcjach i oczekuję, żeby coś więcej dowiedzieć się o św. Wincentym
- Bardzo lubię tutaj przyjeżdżać, bo tu mogę wyciszyć się wewnętrznie podczas czuwania w kaplicy, porozmawiać z przyjaznymi „duszami”. Bardzo bym chciała, żeby i tym razem było tak samo. Ktoś inny: Jestem tutaj ponieważ Tamka ma coś w sobie, że kiedy tylko zbliża się termin rekolekcji, chcę jak najszybciej tu przyjechać. Chcę pogłębić swoją wiarę i wiedzę, chcę stawać się lepsza.
            A teraz wypowiedzi po rekolekcjach
- Najbardziej trafiło do mnie pytanie, jakie postawił nam ks. Jacek: Czy ja mam swojego ubogiego? Dzięki temu możemy się zastanowić nad wincentyński wymiarem naszych grup i naszej działalności. Ks. Jacek uświadomił nam, że rzeczywiście należymy do Rodziny Wincentyńskiej, więc służba ubogim powinna być naszym priorytetem; przeżyte rekolekcje dla mnie były bardzo przydatne. Dowiedziałam się więcej o św. Wincentym. Było sympatycznie, panowała miła atmosfera. Za to wszystko bardzo dziękuję za i chcę być na klejonych rekolekcjach.
- Rekolekcje były dla mnie szczególnym czasem i napełniły mnie wielkim spokojem i radością. Rozmowa z Panem Jezusem podczas adoracji była dla mnie bardzo ważna. Powierzyłam Mu swoje sprawy i wiem, że zawsze będzie blisko mnie. Za wszystko dziękuję.
- Ubodzy mają prawo upominać się o nas…a naszym obowiązkiem jest pomoc ubogim. Te właśnie słowa zapamiętam z tych rekolekcji. Zapamiętam także atrakcje, które przyniosły wiele radości.
Ważne dla mnie były Adoracje Najświętszego Sakramentu, które duchowo wyciszały i pozwoliły podjąć rozmowę z żywym Chrystusem. Podobał mi się pomysł na pracę w grupach i przedstawienie scenek. Wspaniałe jest to, że mogła przyjechać na Tamkę grupa  młodzieży z Brześcia.
          

I jeszcze świadectwo Moniki:   
                                                                                                                         
Jak co roku, gdy zbliża się grudzień przychodzi do mnie myśl: rekolekcje na Tamce. Tym razem też tak było. Mimo braku czasu spowodowanego studiami nie mogło mnie tu zabraknąć.

WIZYTA PRZEŁOŻONEGO GENERALNEGO  OJCA GREGORY GAY W PROWINCJI WARSZAWSKIEJ SIÓSTR MIŁOSIERDZIA
Warszawa, Tamka 35,  05.11.2009

Dom Prowincjalny dzisiaj w odświętnym nastroju. Czekamy na Dostojnego Gościa, naszego Przełożonego Generalnego Ojca Gregory GAY.

Odwiedziny w naszej Prowincji Ojciec Generał rozpoczyna we wspólnocie Sióstr
w Domu Pomocy Społecznej, przy ul. Solec 36a. Czcigodny Gość przybywa  w towarzystwie Ks. Arkadiusza ZAKRĘTY Wizytatora Polskiej Prowincji Księży Misjonarzy i Ks. Adama BOROWSKIEGO Sekretarza Polskiej Prowincji Księży Misjonarzy. Na Solcu oczekują już na Ojca Generała Przełożeni Prowincji Warszawskiej Sióstr Miłosierdzia: S. Stanisława KOKOSZA Wizytatorka Prowincji, Ks. Kazimierz MAŁŻEŃSKI Dyrektor Prowincji
i S. Maria LESZCZYŃSKA Asystentka Prowincji. Drogiego Gościa wita również
S. Agnieszka SZEREWICZ Służebna we wspólnocie Sióstr przy ul. Solec.
Ks. Gregory spotyka się z Siostrami, personelem świeckim i mieszkankami domu. Panie
w serdecznych słowach przywitały Ks. Gregory wręczając bukiet kwiatów. Ks. Gregory,
jak dobry Ojciec, pochyla się szczególnie nad najbardziej chorymi.

O godzinie 10:00 Siostry Domu Prowincjalnego i delegatki wspólnot Prowincji oczekują na Ojca Generała na dziedzińcu przed domem.
Oczekujemy na ojcowskie słowo umocnienia, zachęty i wskazówki na dalsze życie charyzmatem Św. Założycieli. Oczekujemy na spotkanie z następcą św. Wincentego a Paulo. Mamy zaszczyt gościć Ojca Generała w roku Jubileuszu 350-ciu lat od śmierci
św. Założycieli. To dla nas szczególna łaska i tym większe wyróżnienie.

Zacni Goście przybywają z Solca do Domu Prowincjalnego w towarzystwie
S. Wizytatorki, Ks. Dyrektora i S. Asystentki.  Przy radosnym śpiewie, wita Czcigodnego Ojca, Siostra Służebna Domu Prowincjalnego S. Weronika BANASIAK. Następnie Ojciec Generał w kilku słowach wita Siostry, poczym wszyscy przechodzą do Kaplicy.

            Kolejny punkt, to odwiedziny u Sióstr Seniorek i Sióstr Chorych. Przełożeni udają się wraz z Ojcem Generałem do Oratorium Sióstr Seniorek. Siostry serdecznie witają Ojca, który kieruje do nich swe słowo. Przełożony Generalny bardzo mocno podkreśla wartość tego etapu życia, który obecnie Siostry przeżywają. Określa go jako najważniejszy etap posługi ze wszystkich, które Siostry pełniły przez całe życie w Zgromadzeniu.
Ojciec zapewnia Siostry, iż pozdrowi od nich Matkę Generalną Siostrę Evelyne FRANC, jak również obiecuje Siostrom Seniorkom i Siostrom Chorym swą pamięć modlitewną.

            Tymczasem Siostry licznie zebrane dzisiaj w Domu Prowincjalnym, gromadzą się
w Kaplicy, by o godz. 11:00 przeżyć Eucharystię pod przewodnictwem Ojca Generała. Mszę Świętą wspólnie z naszym Drogim Gościem koncelebrują Księża Misjonarze: Ks. Arkadiusz ZAKRĘTA Wizytator Prowincji CM, Ks. Kazimierz MAŁŻEŃSKI Dyrektor Prowincjalny SM, Ks. Adam BOROWSKI Sekretarz Prowincji CM, Ks. Ludwik
WIERZCHOŁOWSKI, Ks. Piotr RUTKOWSKI, oraz Ks. Eugeniusz DOBKOWSKI
Ks. Kapelan Domu Prowincjalnego.
Na początku Mszy Świętej Ks. Dyrektor wita Ojca Generała jako Drogiego Pielgrzyma, przemierzającego naszą polską ziemię i jednocześnie zaprasza do kolejnych odwiedzin
w naszej Ojczyźnie z racji Jubileuszu 300-tu lat od Erekcji Polskiej Prowincji Sióstr Miłosierdzia w Warszawie. Ks. Dyrektor wita również Kapłanów współkoncelebrujących Najświętszą Ofiarę.
W homilii Ojciec Generał, nawiązując do Słowa Bożego dnia dzisiejszego, zwraca naszą uwagę na konieczność łączenia dwu aspektów naszego powołania: ewangelizacji i posługi. Ojciec podkreśla rolę posługi, szczególnie wobec Ubogich będących na marginesie. Mamy zaprosić do stołu ludzi Ubogich, by okazać im miłość Boga wobec nich.     

            Oczekiwanym przez nas momentem jest spotkanie w Izbie Zgromadzenia. Siostra Wizytatorka wyraża radość nas wszystkich ze spotkania z Przełożonym Generalnym,
w którego osobie nawiedza nas dzisiaj św. Wincenty. Siostra Wizytatorka przywołuje na pamięć moment przysłania do Polski Sióstr przez samych Św. Założycieli, przedstawia historię Sióstr Miłosierdzia na ziemiach polskich i krótki zarys działalności naszej Prowincji dzisiaj. Siostra Wizytatorka zaznacza szczególną doniosłość obecnej wizyty z racji Roku Jubileuszowego 350-ciu lat od narodzin dla nieba Św. Założycieli i naszego przygotowania do Jubileuszu 300-tu lat Erekcji Prowincji Polskiej w Warszawie (1712 r.). Dziękując za Ojcowskie słowa, Siostra Wizytatorka zapewnia Ojca Generała o naszej modlitwie w Jego intencji.
Ks. Gregory w rodzinnej atmosferze dzieli się swoimi refleksjami z  Konwentu Generalnego, który w tym roku odbył się w Zgromadzeniu Sióstr Miłosierdzia. Drugą myślą, którą Ojciec rozwija  jest Rok Jubileuszowy w Rodzinie Wincentyńskiej. Z kolei Ojciec zachęca Siostry do spontanicznego zadawania pytań.

Po zakończeniu tej części wizyty i krótkiej modlitwie w Kaplicy, Ojciec dokonuje pamiątkowego wpisu do Kroniki Jubileuszu 300-tu lat od Erekcji Polskiej Prowincji Sióstr Miłosierdzia w Warszawie i do Księgi Gości.

Rodzinność i radość spotkania podkreśla wspólne zdjęcie na wirydarzu.

Po tak krótkim, ale jakże radosnym i bogatym w treści spotkaniu, żegnamy naszego Przełożonego Generalnego, oczekując już na następne spotkanie.

            Z Warszawy nasz Drogi Gość, w towarzystwie Ks. Wizytatora, Ks. Adama
i Przełożonych naszej Prowincji: S. Wizytatorki, Ks. Dyrektora, S. Asystentki i S. Ekonomki, udaje się do Łbisk. Tam Ojciec spotka się ze wspólnotą Sióstr, z dziećmi z Przedszkola
i Specjalnego Ośrodka Wychowawczego, którymi opiekują się Siostry. Stąd nasi Goście udają się do Krakowa.

            Wyrażamy szczerą wdzięczność Ojcu Generałowi Ks. Gregory GAY za radość wspólnego spotkania, za ojcowskie słowa i braterską troskę. Jak powiedziała Siostra Wizytatorka, będąc wyrazicielką pragnień całej naszej Prowincji, chcemy być prawdziwymi Siostrami Miłosierdzia - jak tego pragnęli Święci Założyciele. Wierzymy, że z pomocą łaski Bożej wizyta Ojca Generała nada jeszcze większy rozmach realizacji tego zadania

Ludzie doświadczeni czasem

        W Tygodniu Miłosierdzia , który przeżywaliśmy pod hasłem: ,,OTOCZMY TROSKĄ ŻYCIE’’ w parafii Nawiedzenia NMP w Ostrołęce odbyło się spotkanie seniorów.
Spotkanie zorganizował Parafialny Zespół Caritas, którego celem było przypomnieć nauczanie Sługi Bożego Jana Pawła II dotyczące osób w podeszłym wieku, oraz zachęcić ludzi doświadczonych wiekiem i cierpieniem do godnego przeżywania swoich lat.
Podczas Mszy Św. Ks. Proboszcz Inf. Zygmunt Żukowski wygłosił homilię na temat wartości życia na każdym etapie. W szczególny sposób podkreślił czas starości, który należy uznać za przywilej i Boży dar. Tu przypomniał słowa Jana Pawła II „ Mimo ograniczeń mego wieku bardzo wysoko cenię sobie życie i umiem się nim cieszyć.”
Przed Mszą Św. wystąpił zespół z Klubu Seniora ,,Jesienne Róże”, który ukazał radość życia, mimo podeszłego wieku. Po Mszy św. dzieci i młodzież ze Stowarzyszenia Dzieci i Młodzieży Maryjnej złożyły  seniorom życzenia. Na koniec spotkania członkowie zespołu ,,Jesienne Róże” otrzymali pamiątkowe różańce ,,Caritas”, z zachętą do pamięci w modlitwie w intencjach Kościoła, powołań kapłańskich i zakonnych oraz Ojczyzny.  

s. Lucja Roguska

I LABORATORIUM WINCENTYŃSKIE 23-25 października 2009 roku
„dialog charyzmatu z czasem
misja odwiedzania chorych w domach”

W ramach świętowania Triduum Jubileuszowego 300-lecia erygowania Prowincji Polskiej Sióstr Miłosierdzia Św. Winentego a Paulo w Warszawie (data erekcji 31.03.1712 r.), w Domu Prowincjalnym Sióstr Miłosierdzia w Warszawie zorganizowane zostało I Laboratorium Wincentyńskie pt. „dialog charyzmatu z czasem, misja odwiedzania chorych w domach”.

I-szy rok Triduum Jubileuszowego przeżywamy pod hasłem „Miłosierdzie i misja”.

Zaproszonych gości – uczestników tego wydarzenia – witają organizatorzy i gospodarze
w osobach S. Stanisławy Kokosza Wizytatorki Prowincji i Ks. Kazimierza Małżeńskiego Dyrektora Prowincji.

Laboratorium stwarza wspaniałą okazję spotkania się przedstawicieli Rodziny Wincentyńskiej. Siostry Miłosierdzia trzech polskich prowincji, Księża Zgromadzenia Misji, Stowarzyszenie Miłosierdzia Św. Wincentego a Paulo, Stowarzyszenie
Św. Wincentego a Paulo, Stowarzyszenie Dzieci i Młodzieży Maryjnej, Wolontariat Wincentyński i nasi Współpracownicy, jak w prawdziwej rodzinie ten weekend spędzają razem.

Jako jedna rodzina, uczestnicy laboratorium wspólnie się modlą i przeżywają Eucharystię. Wzbogacają swą wiedzę, słuchając konferencji. Dużo okazji do wymiany doświadczeń, stawiania pytań, dzielenia się cennym doświadczeniem w służbie Chrystusowi w Ubogich, stwarza czas dyskusji w grupach oraz wspólne spotkania zatytułowane: „W kręgu Rodziny Wincentyńskiej…”  Wzajemnemu poznawaniu się i swobodnej rozmowie sprzyjają przerwy między planowymi punktami dnia oraz rodzinne spotkania przy posiłkach.

Miło nam gościć Ks. Arkadiusza Zakręta Wizytatora Polskiej Prowincji Księży Misjonarzy, który w pierwszym dniu sprawuje dla nas Najświętszą Ofiarę i kieruje Słowo Boże.

W sobotę Mszę Świętą odprawia i homilię głosi Ks. Stanisław Deszcz CM.

Modlitwie liturgicznej z rozważaniem, każdego dnia przewodniczy Ks. Piotr Rutkowski CM.

Aby chociaż trochę przybliżyć treści spotkania, warto przywołać choćby tematy głoszonych konferencji.
Ks. dr Stanisław Rospond CM zaprezentował sytuację polityczną, społeczną i religijną
w Europie XVII w., uwzględniając szczególnie sytuację Francji w tamtym okresie czasu.
Kolejną konferencję wygłosił Ks. prof. Stanisław Wypych CM na temat: „Aktualność charyzmatu Sióstr Miłosierdzia dzisiaj”. Ks. profesor sprawuje Eucharystię i głosi homilię
w ostatnim dniu laboratorium.
Do podzielenia się swoim doświadczeniem i kompetencją, organizatorzy poprosili też Panią Katarzynę Górniak i Panią Agnieszkę Kalbarczyk z Polskiej Akademii Nauk. Panie prelegentki przedstawiły bardzo ciekawy i oparty na wynikach pracy naukowej temat: „Oblicza biedy polskiej”.
Ważny oraz interesujący materiał, w postaci prezentacji multimedialnej, zaprezentowała
S. Zofia Molęda SM i Ks. Kazimierz Małżeński CM. Prezentacja ukazała dzieło odwiedzania Ubogich w domach przez Siostry Miłosierdzia w różnych Prowincjach świata.
Dzieło pomocy organizowanej i świadczonej w domach Ubogich jest jednym z pierwszych dzieł Rodziny Wincentyńskiej i jednym z najbardziej zalecanych przez Świętych Założycieli.

Jednym z momentów żywego spotkania z historią było zwiedzanie wystawy w bibliotece, przygotowanej przez S. Archiwistkę, S. Jadwigę Kisielewską. Goście mieli możliwość zapoznania się z duchową  spuścizną Rodziny Wincentyńskiej w postaci rękopisów, starodruków oraz pozycji współczesnych Wydawnictwa Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy. Duchową obecność Św. Wincentego i Św. Ludwiki podkreślały relikwiarze
i figury Świętych Założycieli.

Naszą wdzięczność kierujemy najpierw ku dobremu Bogu. Dziękujemy, bo poprzez wieki opiekuje się Ubogimi, swymi cierpiącymi członkami i nie pozostawia ich samych. Dziękujemy, bo powołał nas, byśmy w Jego Imię świadczyli miłosierdzie bliźnim. Dziękujemy, bo umacnia nas swoją łaską i przysyła wciąż nowych proroków nadziei, poszerzając szeregi Rodziny Wincentyńskiej…

Dziękujemy organizatorom i prelegentom, dziękujemy Kapłanom przewodniczącym naszej modlitwie w tych dniach.

Dziękujemy uczestnikom – reprezentantom poszczególnych gałęzi Rodziny Wincentyńskiej, za ofiarną współpracę w charyzmacie Św. Wincentego, jak również wzajemne ubogacenie swoją działalnością podczas naszego wspólnego spotkania.

Dziękujemy osobom chorym i starszym, które Dzieło Wincentyńskie wspierają swą modlitwą i ofiarą cierpienia.

Niech wspólnie przeżyte dni rozpalą nas na nowo charyzmatem, który św. Wincenty a Paulo
i św. Ludwika de Marillac przyjęli od Boga i nam przekazali.

W oczekiwaniu na kolejne spotkanie…, aby oddać atmosferę rodzinności i radości obecnie przeżywanego czasu, zapraszamy do obejrzenia kilku zdjęć z tego wydarzenia.

ROZPOCZĘCIE ROKU JUBILEUSZOWEGO
RODZINY WINCENTYŃSKIEJ
I
JUBILEUSZOWEGO TRIDUUM
EREKCJI POLSKIEJ PROWINCJI
SIÓSTR MIŁOSIERDZIA W WARSZAWIE

Nadszedł dzień - 27 września Roku Pańskiego 2009. Doroczna Uroczystość Świętego Wincentego a Paulo. Jednak nie bez znaczenia jest podkreślenie roku 2009. Dziś, cała Rodzina Wincentyńska wchodzi w Rok Jubileuszowy narodzin dla nieba naszych drogich Założycieli: Św. Wincentego
i Św. Ludwiki.
Dodatkowy powód do dziękczynienia Panu Bogu mają dziś Polskie Prowincje Sióstr Miłosierdzia, wchodzące w Triduum Erekcji Prowincji Sióstr Miłosierdzia na ziemiach Polskich, co miało miejsce 31 marca 1712 roku.

Jak każdego roku, tak i dzisiaj, dnia 27 września w Domu Prowincjalnym, spotykają się Siostry Jubilatki, które przed 25, 50, 60, 75 laty rozpoczęły swą drogę powołania.

Jak dziękować Boskiej Opatrzności za tak wielkie łaski? Jak wyrazić naszą wdzięczność za dar Zgromadzenia, życie i charyzmat świętych Założycieli, za pokolenia Sióstr, za wieki ewangelizowania nas przez Ubogich, za śmiałość, z jaką św. Wincenty i św. Ludwika posyłali Siostry poza granice Francji i za te trzy Siostry, które jeszcze za ich życia przybyły do Polski? …

Nasze serca są pełne wdzięczności. Wyrażamy ją dzisiaj we Mszy Świętej, która ma szczególną oprawę, w uroczystej Liturgii Godzin, w osobistych modlitwach… Dziękujemy tak, jak człowiek potrafi dziękować: życzliwością, talentem, radością…wszystkim…

Przed godz. 10:00 spotykamy się przy udekorowanej kwiatami figurze naszego Ojca Założyciela, przy wejściu do furty. Tu, dokładnie o godz. 10:00, przybyli celebransi w szatach liturgicznych Po śpiewie: „Patrz, ich życie”, liturgicznym pozdrowieniu zebranych i krótkim wprowadzeniu odmówiona została Modlitwa Jubileuszowa. Po niej, jako symbol modlitwy i wdzięczności, z rąk Sióstr uniosły się ku niebu kolorowe baloniki. Po zaśpiewaniu pieśni „Chwalę mojego Boga” przechodzimy przez wirydarz do Kaplicy. Przejściu towarzyszył śpiew: „Św. Wincenty, Ojcze nasz i Św. Ludwiko, Matko nasza”.